Reisverhaaltjes.nl

DE RIJSTVELDEN VAN JATILUWIH

JATILUWIH RIJSTVELDEN

Na de tempels en het Bratanmeer reden we via een andere weg naar de rijstvelden in Jatiluwih.

kaart Bali

Op de kaart zie je deze plaats precies in het midden van Bali

Ik was vreselijk benieuwd naar deze bijna sprooksjesachtige rijstvelden. De weg er naartoe was alleen al prachtig; langs koffieplantages, mangovelden en bananenbomen.

Jatiluwih ligt in het Tabanandistrict, op zo´n 20 km. vanaf de stad Tabanan. Jatiluwih betekent: werkelijk prachtig!

Kadek vroeg ons of we mooie rijstvelden wilden zien òf héle mooie rijstvelden. Die héle mooie uiteraard en daarvoor moest je betalen. Niet veel: 40.000 Roepia, een kleine drie Euro! Bij elke bezienswaardigheid op Bali moet je entree betalen, ook voor het parkeren van je auto!

De rijstvelden liggen op een hoogte van 850 meter. Het had net geregend en aan de lucht te zien zou het niet lang duren tot de volgende bui.

Toen we bij de rijstvelden stopten en we een waanzinnig uitzicht over het dal zagen had ik toch een heel ander beeld in mijn herinnering zitten…. Waar waren al die palmbomen gebleven?

Misschien zag het er vroeger allemaal anders uit òf ik had de rijstvelden van Ubud vroeger gezien. Deze rijstvelden bezochten we later ook en dat kwam meer overeen met mijn herinneringen!

rijstvelden jatiluwih

Kadek zei dat we een wandeling konden maken dwars door de velden. Een wandeltocht van zo’n drie kwartier!

Wat Rob betreft hoefde dit niet, maar tuurlijk wilde ik dat wel! We moesten daarvoor flink afdalen en dat viel niet mee….

glibberige paadjes naar beneden. ik op de foto

Bij de start van de wandeling zag ik een paar toeristen helemaal vies, die bezig waren om hun schoenen en sokken schoon te maken in het kanaalwater. Toen we afdaalden snapte ik meteen waarom. De treden waren erg ongelijk, hoog en enorm glibberig. Dat zou nou echt iets voor mij zijn om te vallen, bovendien had ik een witte legging aan…

Dus uiterst geconcentreerd en heel voorzichtig zocht ik steeds de makkelijkste weg. Soms liep ik over de rand van zo’n rijstplateau maar meestal moest ik dan dezelfde weg weer terug, omdat je toch echt beter via de paadjes kunt lopen. Ik had het beeld van die lange groene slangen nog in mijn hoofd zitten… Die leven in de rijstvelden had Kadek toch gezegd?

Wonder boven wonder viel ik niet, maar Rob wèl! Op zijn gat en hij zat helemaal onder de blubber gna gna, had je dat gezicht moeten zien! Ik ben vergeten daar een foto van te maken, ik was druk bezig om zelf niet te vallen waarschijnlijk

rijstvelden jatiluwih

We maakten veel foto’s! Hier was Rob net gevallen…

rob tussen de rijstvelden

hond in de rijstvelden

rijstplanten

rijstvelden jatiluwih

rijstvelden jatiluwih

Tijdens de wandeling begon het lichtjes te regenen, maar dat duurde gelukkig niet lang

ik op de foto in de rijstvelden

balinees aan het werk in de rijstvelden

Het was een leuke wandeling! (voor Rob iets minder)

We kwamen weer uit op de parkeerplaats waar Kadek in de auto zat te wachten. Tijd voor een lunch zeiden we tegen hem, maar hij wilde zelfs na aandringen van ons niet met ons lunchen. ( puur verlegen -en bescheidenheid ) Hij had intussen een paar banaantjes gekocht!

Wij liepen naar een restaurant en bestelden een lekkere Indische maaltijd, het was inmiddels al een uur of drie.

Na het eten dook ik de toilet in, want je weet nooit wanneer er weer een mogelijkheid is om naar de WC te gaan. Er brandde geen licht… en papier was er ook niet, maar ik heb altijd papieren zakdoekjes in mijn tas. Met de deur open, zodat ik licht had, checkte ik eerst de hele ruimte op spinnen en ander ongedierte. In de rijstvelden zag ik namelijk ook vele spinnen. Goedgekeurd sloot ik daarna de deur en zat in het donker een plasje te doen. Doorspoelen ging niet, ik zag een slang hangen waar je de boel mee kunt wegspuiten…

Hield ik die slang niet verkeerd om??? Ik spoot het water recht in mijn gezicht! Hilarisch! Ik moest zó vreselijk hardop lachen…. Het was pikkedonker natuurlijk, maar dit is nou typisch Margreet, zo dom en onnozel te doen!!

Toen ik naar buiten liep was het intussen vreselijk hard gaan regenen en ik draafde terug naar Rob en ik vertelde hem lachend wat mij overkomen was. Het was hem anders helemaal niet opgevallen dat ik zo nat was, want het regende immers erg hard. Hoofdschuddend moest hij er ook om lachen…

Na deze rijstvelden reden we verder naar de zuidkust, naar het bekende Tanah Lot! Hier was ik  in ’82 ook geweest!

Het zonnetje scheen inmiddels weer!

Heb jij deze rijstvelden op Bali ook bezocht? Wat vond je ervan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *