Reisverhaaltjes.nl

DE WANDELING

VOGEL NATUURRESERVAAT IN KOTU, GAMBIA

DAG 6

Het was maandag. We konden ons autootje van blikafval ophalen! We hadden die een paar dagen eerder besteld bij een souvenirshop op de ‘Craft Market’ in Kotu, een paar kilometer verderop! We waren zeer benieuwd hoe het was geworden!

Na het ontbijt drinken we koffie bij ons huisje en ik lees nog even een paar bladzijden uit mijn boek. Ik heb het bijna uit. Rond een uur of tien vertrekken we. Het is bewolkt. Geen weer om op het strand te liggen. Meestal breekt ’s middags de zon door, dan is het ook al snel dertig graden!

”No, we are going for a walk!”, vertellen we drie keer achterelkaar tegen de taxi-chauffeurs op ons hotelterrein. Ze kijken ons teleurgesteld aan. Dat gewandel van die toeristen…

vogel voederplaats Kotu, Gambia

Tussen de vogelvoederplaats (hierboven) en de Kotu bridge zien we dit paadje

”Zullen we hier in Rob? Dan maken we meteen een leuke wandeling!”

”We gaan het autootje toch ophalen?”

”Ja, maar dat kan straks ook wel, en misschien komt dit pad wel in Kotu uit!”

”Misschien ook niet…”

”Vast wel, we houden gewoon die richting aan!”

Inmiddels loop ik al over het smalle paadje. Rob volgt me.

”Mooi hier hè?”

paadje in het vogel natuurreservaat kotu in Gambia

We horen vogeltjes fluiten, maar zien geen kip! Het is er heerlijk rustig! Het paadje slingert verder naar een open gebied. In de verte zien we toch wat vogelaars lopen met hun kanonnen van lenzen op hun camera’s.

vogel natuurreservaat Kotu in Gambia

Behalve de vele gieren kunnen we de kleine vogeltjes niet ontdekken. Ze zitten verstopt, hoog in de palmbomen! Een verrekijker was nu wel handig geweest. Die ligt op onze kamer…

vogel natuurreservaat Kotu in Gambia

vogel natuurreservaat Kotu in Gambia

Onderweg passeren we een paar kleine huisjes.” Helloooo!” Twee mannen komen op ons af. Een klein meisje kijkt ons van een afstandje nieuwsgierig aan. Ze draagt een versleten vies geel gebloemd jurkje. Een snottebel hangt onder haar neus. Ze heeft leuke vlechtjes in haar haar. Rob steekt een sigaret op. De mannen vragen of ze er ook eentje mogen. ”Ja hoor” zegt Rob. Hij is het al gewend om sigaretten uit te delen. Nee, ze hoeven geen vuurtje. Ze zijn voor later… Ik knip wat mooie plaatjes van de palmbomen en de bijzondere vruchten die er in hangen. Rob maakt een grapje want ineens bulderen de mannen van het lachen. We nemen afscheid en lopen weer verder, en nog verder… Steeds dieper het binnenland in!

Waar zijn we? Door het hoge olifantengras kunnen we ons moeilijk oriënteren. We blijven het pad volgen…

vogel natuurreservaat Kotu in Gambia

In de verte zien we een stad liggen. Wanneer we een Gambiaan hoog in een palmboom zien zitten (hij is palmwijn aan het tappen) vragen we hem of die stad Kotu is. Nee, dat is (noemt een onbekende naam) We moeten terug. Terug bij de huisjes vragen we de weg aan de twee mannen. Zij leiden ons tussen hun huisjes door, via hun moestuintje naar een pad. De weg naar Kotu! Je moet het maar weten…

Zonde die troep midden in zo’n prachtig natuurgebied

vogel natuurreservaat Kotu in Gambia

Aan het einde van het pad zien we links een brug en horen we stemmen

vogel natuurreservaat in Kutu, Gambia

vogel natuurreservaat Kotu in Gambia

Een witte reiger aast op een visje

witte reiger, vogel natuurreservaat Kotu

We besluiten over de brug te gaan

vogel natuurreservaat Kotu in Gambia

”Zijn dat golfers?”

”Ja volgens mij wel. We zitten op een gòlf-ter-rein!” antwoordt Rob verbaasd

”Zouden we hier wel mogen lopen? Wel mogen oversteken?”

“Hellooo! Can we walk here?” roep ik hard naar de mannen in de verte

De mannen zwaaien: ”Yes, off coursssse!”

”Dat moet je eens in Nederland proberen, zegt Rob. Wandelen over een golfterrein. Dan word je meteen in de kraag gepakt en verwijderd!”

We steken het terrein over. Beide mannen wachten even met het slaan van de bal. We lopen een heuvel op en weer naar beneden. Om ons heen zien we meer heuvels en nòg meer golfers. We besluiten toch maar verder te lopen

Ook hier zwaaien vriendelijke golfers naar ons terwijl wij met ‘Sorryyyyy’ snel de banen oversteken

golfterrein in Fajara, Gambia

”Welke kant moeten we op? Ik hoor daar de zee!”, wijzend naar de linkerkant.

“Je hoort de ruisende palmbomen!”, zegt Rob lachend

Verbaasd zien we koeien ons pad kruisen…

koeien op het golfterrein in Fajara, Gambia

Even later komt een Gambiaanse knul met een big smile op ons af.

”Where you are going?”

”We lost our way’. We have to go to Kotu!”

”I will bring you! Where you come from?”

”From Holland!”

”Ahhh, I love Dutch people! I know a good place for coffee and weed. Do you want to try?”

”No, I don’t like it” zeg ik

”But you are still Dutch?”

(zucht)

De jonge knul loopt flirtend naast me. Zijn naam is Jimmy!

”You have young eyes, I am much older as you!”

(Qua leeftijd had ik zijn moeder kunnen zijn)

In een palmboom zie ik het eerste bijzondere vogeltje!

vogel Gambia

Jimmy neemt ons mee over de  heuvels naar beneden. We houden rechts aan. Ik zou zweren dat we linksaf moeten. Jimmy vertelt dat we dan letterlijk tegen een muur oplopen, waar we niet verder kunnen. Maar hij weet de uitgang. Na een half uurtje komen we bij een hekwerk. Daar is een deur. Die hadden we zelf nooit gevonden…

“Now, you go left! You are sure you don’t want to smoke weed? There is also coffee…”

”No, thanks roepen Rob en ik beiden tegelijk

“Goodbye, have a nice holiday!”

”Thank you, byeeee!”

Eindelijk zien we de zee weer

richting zee, Gambia

We lopen naar beneden en komen uit op een prachtig verlaten palmenstrand!

strand Gambia

strand Gambia

strand Gambia

Bij het strand slaan we linksaf. In de verte zien we restaurantjes en winkeltjes. Bij het eerste strandtentje ploffen we op een terrasje en bestellen wat drinken.

Een poes ligt tevreden op een bankje naast me te slapen. Het dier ziet er goed uit en heeft zelfs een vlooienband(!) om. Ik aai hem even en niet veel later gaat hij op mijn voeten liggen!

kat met vlooienband in Gambia

We genieten van ons drankje en van ons uitzicht op de zee. Het is inmiddels half 1 geweest. Tijd om ons autootje op te halen in Kotu. Het is niet ver meer..

Onderweg zien we deze geit uit een afvalbak eten

geit zoekt eten, Gambia

”Ik zal eerst even geld wisselen” zegt Rob. Tegenover het wisselkantoortje is de markt. Daarna halen we onze bestelling op. (Hier meer over in een volgend reisverhaaltje!)

Vanaf de markt is het nog slechts drie kilometer lopen naar ons hotel. Wanneer we bij de Kotu bridge zijn maak ik een foto van de vogelplaatjes op een bord. Helaas hebben wij al deze mooie vogeltjes niet gezien. Bij dit kantoortje kun je tickets kopen om met een gids (birdwatcher) het natuurreservaat in te gaan.

vogel natuurreservaat Kotu, Gambia

Éen van de gidsen neemt me mee naar de achterkant van het kantoortje. Daar is een kleine voederplaats voor vogels. Ik zie prachtige gekleurde vogeltjes en fotografeer er op los. De gids fluistert de namen: ”Indigo birds!” en wijst naar de zwarte vogeltjes. Het is een mannetje èn een vrouwtje!

vogels Gambia

 

Vuurvinken, ook een koppeltje!

vuurvinken, Gambia

Nog een mooie vogeltje, ik weet de naam niet

vogel Gambia

 

3,5 Uur later zijn we weer terug op onze kamer. Het was een prachtige wandeling geweest! De zon schijnt inmiddels, het is warm. We kunnen naar het strand!

Wandel jij veel tijdens je vakantie?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *