Reisverhaaltjes.nl

HUIS ORANJEWOUD

ons huisje in oranjewoud

Het is vandaag precies een jaar geleden dat we de sleutel kregen van ons huis hier in Sneek. Wat is dat jaar verschrikkelijk snel omgevlogen zeg! Lees ook mijn verhaal DE EERSTE FOTO’S VAN ONS HUIS

Ik ben nog elke dag blij met dit huis, omdat het zoveel ruimer is.

ons huis voorkant

Wel een verschil hè?

Ik heb totaal tien jaar in Oranjewoud gewoond en daar vooral ontzettend van de tuin genoten!

Ik mis die tuin nu wel een beetje, mis mijn lieve vogeltjes, zelfs de vissen in de vijver mis ik af en toe. De vogels hebben we allemaal (gratis) weggegeven aan een stelletje, dus ze zijn allemaal bij elkaar gebleven. Dat was ook mijn wens. Ik hoop dat ze nog allemaal leven. Eenmaal de buit binnen, heb ik nooit meer wat van die mensen gehoord, daar ben ik wel een beetje teleurgesteld over. Ze hadden me toch wel een berichtje kunnen sturen met een fotootje erbij…

De vissen heeft Rob hier in Sneek in een enorme vijver bij een verzorgingstehuis overgebracht. Hij ziet ze nog regelmatig, omdat hij als hovenier er de tuinen onderhoudt. Ze zijn enorm groot geworden!

Toen ik in 2006 het huis in Oranjewoud van de woningbouw aangeboden kreeg, werd mij verteld dat de huizen er nog wel 25 jaar zouden blijven staan. Wij hebben er toen een prachtige tuin van gemaakt, met vele (overdekte) terrassen. Ik ging me verdiepen in tropische planten en in mijn eigen hobbykas kweekte ik schitterende ‘onbekende bloemetjes’, zoals deze Nemesia!

NEMESIA

We maakten er een paradijsje van en kregen steeds vaker tuinbezoekers. Het was zo leuk om tuinliefhebbers in onze tuin rond te leiden! Lees ook mijn verhaal TUINBEZOEK

Na 8½ jaar kregen we een brief van de woningbouw dat we van de totale lengte van de tuin (85 meter van voor naar achter), de helft moesten inleveren. In plaats van 60 meter achterhuis zouden we dan ongeveer nog 20 meter tuin achterhuis overhouden… Dit was een enorme klap voor mij, want dat betekende dat het graf van mijn moeder weggehaald moest worden…  de vijver, de volière, de bamboehut, het grote overdekte terras, dat alles zou gesloopt moeten worden😠

Een half jaar later lag er weer een brief van de woningbouw op de deurmat. Men zou langs komen voor een gesprek. In dat gesprek kregen we te horen dat ze hadden besloten om het huis ook te gaan slopen! We mochten dan terugkeren in het nieuwe huis. We moesten er dan ongeveer een half jaar uit, in een wisselwoning dus. Een nieuw huis sprak ons wel aan, maar twee keer verhuizen daar zagen we wel erg tegenop. Vooral omdat we zoveel dieren hadden en ik was bang dat onze katten weg zouden lopen!

Het nieuwe huis zou opnieuw klein worden, maar de huur ging wel enorm omhoog! Zeker 200 euro per maand meer. In het begin waren we nog wel enthousiast. Een nieuw huis is toch wel wat waard, maar in de maanden erna gingen er zoveel roddels door het dorp over het nieuwe huis: dat het niet doorging, dat het toch niet gesloopt zou worden maar gerenoveerd, het zouden koophuizen worden en géén huurwoningen en we kregen maar geen tekeningen van het nieuwe huis te zien, terwijl de datum dat we ons huis moesten verlaten steeds dichterbij kwam. We hadden in de hele nieuwbouwplannen totaal geen vertrouwen meer. Helemaal niet meer toen we hoorden dat de gemeente Heerenveen nog steeds geen toestemming had gegeven voor nieuwbouw! Bovendien hadden we absoluut geen zin om in een wisselwoning te gaan. Waar zouden we terechtkomen in Heerenveen? En vooral: hoelang zouden we in een wisselwoning moeten zitten met allemaal onuitgepakte dozen en in de rommel?

Misschien was het beter om een ander huis te zoeken? Misschien naar Sneek? Omdat Rob daar werkte? Dat laatste begon ons steeds meer te trekken en in maart 2016 hakten we de knoop door. Weg uit Oranjewoud, weg uit Heerenveen waar ik toch ruim 30 jaar heb gewoond. Ik vond het doodeng eerlijk gezegd en zouden we geen spijt krijgen?

Nu zijn we een jaar verder en spijt hebben we er gelukkig niet van. Ik heb zelfs het afgelopen jaar nauwelijks aan Oranjewoud of Heerenveen gedacht! We hebben het erg naar ons zin in Sneek. Het is een gezellige stad en we wonen mooi, rustig en dichtbij het centrum! Dankzij mijn werk ken ik Sneek nu ook al aardig!

Afgelopen winter kreeg ik van een buurvrouw in Oranjewoud wat foto’s opgestuurd. Ze waren met de sloop van de woningen begonnen!

sloop van ons huis in Oranjewoud

sloop van ons huisje in Oranjewoud

sloop huis en tuin Oranjewoud

Zelf zijn we een paar maanden geleden ook wezen kijken en troffen het zo aan…

huizen Oranjewoud zijn gesloopt

De huizen waren inmiddels weg. Toen we door de tuin liepen was het nog maar moeilijk te zien, wat eens onze tuin was geweest. Ik zocht vooral naar de plek waar mijn lieve hondjes en katten begraven zijn..

Vorige week moesten we in Heerenveen zijn en gingen even naar Oranjewoud om te kijken hoe ver de ontwikkelingen daar nu waren. Tot onze verbazing staan de nieuwe huizen er al. Ze zijn er nog druk bezig, maar het schiet al aardig op. En wow, ze zien er toch wel mooi uit!

Dit zijn twee woningen, twee onder 1 kap zoals het ook was..

HET NIEUWE HUIS IN oRANJEWOUD WORDT GEBOUWD

Kleine woningen dus, maar nu meer ruimte boven!

nieuw huis wordt in Oranjewoud gebouwd

En de woonkamer aan de tuinzijde, zoals ik het altijd zo graag wilde

het nieuwe huis in Oranjewoud

Even ging er toch wel iets van een beetje spijt door me heen… Maar qua huis zou ik toch niet meer willen ruilen. De tuin zou in Oranjewoud aanzienlijk groter zijn ( zeker 7 meter groter) dan we nu hebben. Maar er had helemaal een nieuwe schutting omheen moeten komen en we hadden de hele tuin weer opnieuw moeten aanleggen. Dan is 20 meter tuin veel werk en veel kosten!

Waren we niet verhuisd, dan hadden we nu al 7 maanden in een wisselwoning gezeten en daar zouden nog wel een aantal maanden bij zijn gekomen!

Nu ik in Sneek weer druk met de tuin en mijn plantjes bezig ben, mis ik de tuin die we hadden toch wel hoor. Vorig jaar waren we druk bezig met de verhuizing, de aanleg van onze nieuwe tuin en de zomer vloog voorbij. Toen kwam onze reis naar India in september en later kwamen er nog twee reizen bij. Weinig tijd om na te denken dus en ik genoot volop in Sneek. Maar toch wanneer ik foto’s terugzie van Oranjewoud moet ik wel even slikken…

Ik laat je wat foto’s zien van de tuin en dan begrijp je denk ik wel waarom

Graf van mijn moeder… lees ook het verhaal MAM

IK BIJ HET GRAF VAN MIJN MOEDER IN ONZE TUIN

De bar inclusief koelkast en muziek. Wat hebben we hier gezellige familiefeesten gehad!

de bar

De jacuzzi

huisje met jaccuzi erin

De vissen

onze vissen in de vijver

De valkparkieten

onze vogels, valkparkieten

De grappige grasparkietjes

onze vogels, grasparkieten

Alle ruimte voor grote planten zoals deze tetrapanax

TETRAPANAX

Wonderbomen en bananenbomen

bananenboom in eigen tuin

Nog een wonderboom

wonderboom 3m

Kattesnor links en rechts bamboe

kattesnor

De bamboe-hut bij de vijver

bamboehut bij de vijver

Afrikaanse hutje

afrikaans huisje in de tuin

Aziatisch tempeltje

aziatisch tempeltje

Egyptische muurtjes

egyptisch muurtje

egyptisch muurtje

Ik (eigenwijs) in mijn kas

ik in de kas

De picknicktafel en hondje Dunya, die nu niet meer leeft…

ik aan de picknicktafel, barbecuen

tuin oranjewoud

tuin oranjewoud

tuin oranjewoud

De tuin had zelfs een naam : Ons paradijs! Erg hè? Dat we dit allemaal kwijt zijn…. een tuin van 60 meter diep! Zoveel ruimte en vrijheid en bijna al deze mooie planten ben ik kwijtgeraakt. Lang niet alles heeft de verhuizing overleefd..

Nu het nieuwe tuinseizoen voor mij begonnen is, denk ik steeds vaker terug aan deze tuin. Ik mis mijn kas, de ruimte en zelfs de grondsoort. Het was zo heerlijk werken in die zandgrond en alles groeide zo goed!

Eigenlijk is het gewoon een rotstreek van de woningbouw. Een nieuw huis oké, maar om de grond af te pakken? Dure grond natuurlijk hè in Oranjewoud… Als we er waren blijven wonen, dan zou er later op ‘onze’ grond een koopwoning worden gebouwd en dat zou ook pijn gedaan hebben…

Gelukkig ben ik iemand die niet lang in het verleden blijf hangen. Deze tijd is geweest, ik heb er van genoten, maar hier in Sneek is het ook mooi. In Nederland zit je toch meer in huis dan in de tuin en veel ruimte in huis is me veel waard. Bovendien, je wordt ook ouder en dan wordt het ook steeds moeilijker om een tuin van 60 meter te onderhouden…

Tuin in Sneek (najaar 2016)

tuin nu met de extra bloembak en siersteentjes

Mooiere huizen en tuinen zullen er altijd zijn en ik bedoel je moet ook tevreden zijn met wat je hebt. En tevreden, dat zijn we!

Heb jij een grote tuin? Wat heb jij liever, een groot huis of een grote tuin?

2 gedachtes aan “HUIS ORANJEWOUD

  1. Karine

    Hoi Margreet, ik kan mij voorstellen dat je moeite had om dit alles in Oranjewoud achter te laten. Zeker als dat dan min of meer gedwongen moet gaan. Vooral jouw ‘mam’ hoekje… Oh jonge dat moet pijnlijk zijn geweest…Ik ben ook gaan kijken op die andere site zoals je zei. Wat een paradijs was dat ja !
    Ook wij zijn 14 jaar geleden verhuisd. Wij zochten in functie van onze paarden een stek met ruimte. Vroeger woonden we op een half uur hier vandaan maar onze paarden konden niet thuis staan. Dit hier is zoveel fijner. Nochtans waren er die ons voor gek verklaarden. Met twee tieners naar de boerebuiten waar we niemand kenden. Nieuwe vrienden, nieuwe scholen…begin er maar aan als je 16 en 14 bent. En toch voelden wij alle vier dat het zo moest lopen. Het voelde als ‘thuis komen’. Heel gek maar kan het niet anders omschrijven… Onze zoon werd lid van de voetbalclub, onze dochter en mijn man van de ruitervereniging en ik werd door de buurvrouw geïntroduceerd in de vrouwenvereniging waar ik ondertussen mee in het bestuur zit. En zo veroverden we alle vier ons plekje in de plaatselijke gemeenschap. En wij hebben ons die verhuis nog geen seconde beklaagd. Hier in Loenhout is het nog een echt dorp onder de kerktoren. Een heel hechte gemeenschap ook die jaarlijks enkele hoogtepunten kent. Zo hebben wij tussen kerst en nieuw de Azencross, een topper in het veldrijden waar alle grote internationale namen bij willen zijn. En de tweede zondag van september gaat onze Bloemencorso door de straten. Het dorpsgebeuren waar jong en oud de hele zomer reikhalzend naar uitkijkt en aan meewerkt. Ik ga dit jaar zeker proberen er wat van op IG te zetten 😀. Heb jij al ooit een bloemencorso gezien ? Wij tot voor wij hier woonden ook niet hoor. Onze zoon is sinds dag 1 helemaal in de ban van dit gebeuren. Wij verhuisden dan ook middenin de corsokoorts, eind augustus 2003, en snapten toen nog niks van dit hele gebeuren! Maar sinds het daaropvolgend jaar is hij mee op de kar gesprongen en loopt de zomer ten einde en stijgt de corsokoorts weer dan …dag en nacht, vakantiedagen, overuren op het werk voor extra vakantiedagen…alles wordt dan opgeofferd voor de strijd om de mooiste wagen onder de buurtschappen. Een fantastisch evenement !
    Dus onze verhuis destijds was de beste beslissing van ons leven.
    Ik hoop dat de tuin in Sneek ondertussen al meer ‘jouw’ tuin is geworden en dat je er evenveel plezier in mag beleven als in jouw vorige tuin ! Nog veel succes met alle planten en bloemen !! Groetjes Karine

    1. Margreet Pruis Bericht auteur

      Wat fijn dat jullie zo snel allemaal een plekje daar hebben gevonden!Zoals jullie wonen is natuurlijk ook prachtig, met zoveel ruimte om jullie heen en mooi voor de paarden natuurlijk! Ik vind het mooi in Sneek, maar mis ook de ruimte wel…Ik heb zelf ook 15 jaar in een klein dorp gewoond en je bent bijna 1 grote familie! Wij waren voornamelijk 1 met de voetbalvereniging. Een grote vriendenclub, het was een ontzettende leuke en gezellige tijd! Ik ben wel opgegroeid met dorpsfeesten en versierde wagens! Je kunt me zelfs op deze site nog zien op een versierde wagen Mijn verhaal weer aan het werk geloof ik (augustus geschreven) Toch vind ik het wonen in een stad ook wel fijn, alles bij de hand😊 maar zou ik mogen kiezen, dan kies ik voor veel ruimte om me heen! Dankje voor je reactie Karine!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *