Reisverhaaltjes.nl

KROKODILLEN AAIEN

KACHIKALLY KROKODILLENPOEL GAMBIA

Het is alweer ruim 15 jaar geleden dat ik in Gambia was! Ik heb nog bijzonder weinig over dit land geschreven op Reisverhaaltjes, omdat ik geen idee heb waar mijn foto´s zijn gebleven…

Wèl heb ik filmopnames en daar heb ik nu een paar foto´s van gemaakt. De kwaliteit van de foto´s zijn daarom ook bijzonder slecht!

15 Jaar geleden waren er nog maar een handjevol toeristen in dit Afrikaans land. In het binnenland kwam je werkelijk mensen tegen die nooit eerder westerse mensen (blanken) hadden gezien. Kinderen renden op slag huilend weg wanneer ze ons zagen. Niet te geloven toch? Of zagen wij er zo eng uit?

De kilometerslange stranden waren nog leeg en er stonden nog niet of nauwelijks hotels. In de twee weken dat wij in Gambia waren hebben we ontzettend veel gezien. Gambia is ook maar een klein land. Het grenst in het noorden, oosten en zuiden aan Senegal. Aan de westkust bevindt zich de Atlantische oceaan! Het land is 250 kilometer lang en slechts enkele tientallen kilometers breed. Door het land stroomt de Gambia rivier!

Al op onze eerste dag kwamen wij in contact met een jonge knul die een jeep had. Wij huurden hem voor een volle week. In de vroege ochtend vertrokken we en keerden s’ avonds laat weer terug. Hij bracht ons naar alle bezienswaardigheden van het land, zoals onder andere het James eiland (het slaveneiland waar Kunta Kinte heeft vastgezeten), Juffere, het dorp waar Kunta Kinte is geboren. We ontmoetten er zelfs nog een vrouw,  de oudste familielid namelijk Binte Kinta, die nu inmiddels wel overleden zal zijn! (In een volgend reisverhaaltje zal ik hier meer over schrijven.) Verder bezochten we een schooltje en daar gaf ik ontzettend veel spulletjes af, zoals schriften en pennen en dergelijke. (Lees ook mijn verhaal SCHOOLTJES) We reden door de binnenlanden, bekeken een  lokaal huis van binnen, voeren over de Gambia rivier en nog veel en veel meer!

Éen van de dingen die me nogal bijgebleven is, dat ik daar een krokodil heb geaaid… Een wilde wel te verstaan! Ben je dan gek? Of goed gek?

In Bakau, vlakbij de hoofdstad Banjul is een krokodillenpoel. De Kachikally krokodillenpoel! Eigenlijk is de naam Kachikally de naam van het piepkleine dorpje.

Met onze gids reden we per jeep naar Bakau. Daar gingen we te voet verder door het dorpje waar de mensen in huisjes gemaakt van golfplaten woonden! Wat een armoedig bestaan!

Bakau

De krokodillenpoel ligt midden in een prachtig stuk natuurgebied, een mangrovebos. Tijdens de wandeling door het bos zagen we her en der al krokodillen op het pad liggen. Het was oppassen geblazen, want ze vielen nauwelijks op. Ze hadden dezelfde kleur als de aarde. Ik was zo met de gids aan het kletsen dat ik de krokodillen nauwelijks opmerkte. Ook kwamen we grote varanen tegen!

krokodillen in het mangrovebos Bakau Gambia

kachikally krokodillenpoel Gambia De krokodillenpoel is een heilige plaats. Vrouwen die graag een kind willen, maar niet zwanger worden komen hier bidden en wassen zich hier. Zij geloven dat ze hierdoor vruchtbaarder zijn. Wanneer ze later toch zwanger worden, wordt het kind in vele gevallen ‘Kachikally’ genoemd!

Bij en in de poel zie je ongeveer 100 krokodillen liggen. Ze liggen lui met hun bek open te zonnebaden!

kachikally krokodillenpoel Gambia

Het bijzondere hier is dat je de krokodillen kunt aaien. Say what? Ja echt! Dit doe je niet op eigen houtje, want er moet wel een gids bij zijn. Niet dat die gids, in ons geval die jonge knul van nauwelijks 20 jaar, iets kon inbrengen wanneer we toch door een krokodil gegrepen werden… Hij beschikte niet over een geweer. In zijn handen droeg hij slechts een fles water. Daar doe je ook niet veel mee wanneer een krokodil je aanvalt. Verder was daar niemand! Geen toeristen en geen andere gidsen. Je hoefde toen ook nog geen entree te betalen! (tegenwoordig wel)

Je mag alleen de vooraan liggende mannetjes aaien en niet de vrouwtjes. Deze kunnen gevaarlijk(er) zijn omdat ze hun jongen of eieren beschermen!

In eerste instantie vond ik het al doodeng om ze op een paar meter afstand te benaderen. Ze bewegen niet of nauwelijks en je beseft op dat moment niet dat je hier met levensgevaarlijke dieren te maken hebt. Ik snap dan nu nog steeds niet dat ik er wel degelijk een heb geaaid en zelfs een poot opgetild heb…

krokodillen aaien Gambia

krokodillen aaien Gambia

Normaal zou ik het wel uit mijn hoofd laten om een wilde krokodil te aaien, maar de dieren worden hier gevoerd! Maar liefst twee keer per dag. Terwijl een wilde krokodil normaal in de natuur maar één keer per week eet! Ze zijn dus totaal niet hongerig!  Ze zijn dik en lui! Natuurlijk vroeg ik onze gids of het wel eens mis was gegaan. Hij zei dat er in het verleden kinderen waren aangevallen en die hadden het niet overleefd! Dus je bent bij deze gewaarschuwd… Ik zou het nu ook zeker niet weer doen. Reisorganisaties bieden deze excursie ook niet aan, je bent er niet voor verzekerd. Het is je eigen risico!

Tegenwoordig is bij deze krokodillenpoel een museum ( waar je alles over de lokale tradities en de geschiedenis van Gambia kunt bekijken) Helaas was deze er nog niet toen wij hier waren.

Was jij ook bij deze krokodillenpoel en heb jij ook een krokodil geaaid? Zou jij het durven, denk je?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.