Reisverhaaltjes.nl

MIJN BEZOEK AAN AUSCHWITZ

DE POORT MET HET BEKENDE 'ARBEIT MACHT FREI'' IN AUSCHWITZ

Vandaag is het 4 mei en ieder jaar staat Nederland stil bij de slachtoffers, die tijdens de Tweede Wereldoorlog gevallen zijn. Deze dag houdt ook de herinnering levend aan alle Nederlanders die sindsdien in andere oorlogen omgekomen zijn.

Deze Tweede Wereldoorlog doet mij nog steeds heel veel…Waarschijnlijk omdat mijn ouders deze oorlog mee hebben gemaakt, maar ook door mijn bezoek aan Auschwitz !

Van mijn vader heb ik weinig over de oorlog gehoord, omdat hij al overleed toen ik 17 jaar was. Maar mijn moeder heeft er veel over verteld. Ze woonde destijds in Rotterdam. Toen er geen bonnen voor eten verkrijgbaar meer waren in de stad, is ze samen met haar zusje, van Rotterdam naar Zwolle gelopen. Ze had van een vriendin gehoord dat er in Zwolle nog wel voedselbonnen waren. Het was een gevaarlijke tocht en toen ze de ( door Duitsers bewaakte ) IJssel na een aantal dagen bereikten, werden ze midden in de nacht per bootje naar de overkant gebracht. Het waren angstige momenten….Ze vertelde vaak over de honger die ze had. Dat ze met een stokje een spruit probeerden te pakken uit een rioleringsput…dat ze bollen aten….Dat iedereen luizen in hun haar had en dat ze zich daar voor schaamden…Maar de saamhorigheid was groot, wat immers iedereen zat in hetzelfde schuitje !  Alles werd gedeeld ! Had ik maar wat beter opgelet toen ze vroeger over de oorlog vertelde…Nu ik ouder ben zou ik haar nog veel willen vragen. Maar gelukkig heeft ze heel veel opgeschreven en ik ga alles zeker nog eens lezen. Wel herinner ik me goed dat zij altijd in haar hele leven erg geëmotioneerd was op 4 en 5 mei….De tranen liepen dan altijd over haar wangen. Ook bij het horen van het Nederlands Volkslied, het Wilhelmus….  Ze was ook erg Koningsgezind ! Ze vertelde mij vroeger vaak, dat ‘vrijheid’ niet zo iets vanzelfsprekends was…

tekst over ik herdenk 4 mei

 

In 1999 bezocht ik Auschwitz-Birkenau. Dit concentratie/vernietigingskamp ligt in Polen, niet ver van de grens Tsjechië en Slowakije op zo’n 60 kilometer vanaf Krakau. Het plaatsje heet eigenlijk Oswiecim, maar de Duitsers maakten hier Auschwitz van. O my, wat heeft dat bezoek veel indruk op mij gemaakt…Ik had natuurlijk al vaak beelden of films over de oorlog op TV gezien, maar om daar rond te lopen tussen al die barakken. De gaskamers en de verbrandingsovens te zien……Dat doet veel met je. Bijna niet te geloven, de onvoorstelbare wreedheden die hier hebben plaatsgevonden, gaan de menselijke geest te boven !

Ik bezocht Auschwitz met mijn ex en ex-schoonmoeder. Zij woonde in Polen, maar had nog nooit het kamp bezocht. Haar broer verdween tijdens de oorlog. Ze wist alleen dat hij naar Auschwitz was gebracht…

In 1940 werd het kamp Auschwitz geopend, dit kamp werd geleid door de SS. In eerste instantie werden er alleen Poolse politieke gevangenen naar toe gebracht. Al snel werden door de Duitsers alle ongewenste personen hierheen gebracht, zoals oa Joden, Poolse zigeuners, Russische krijgsgevangenen, homoseksuelen, en gehandicapten. Dit alles om het Germaanse ras bloedzuiver te houden !

Al snel werd Auschwitz te klein en werd er een kamp bij gebouwd, Birkenau. De mensen werden per trein ( in overvolle veewagens ) hiernaartoe gebracht.

het eindpunt waar de trein aankwam

Ze werden daar gesorteerd en geselecteerd voor òf vernietiging-dwangarbeid of medische experimenten. Slechts 20% van alle mensen die aankwamen werd geschikt gevonden om te werken. De rest werd vermoord. Dit gebeurde in de beruchte douche gelegenheid, de gecamoufleerde gaskamers, waar de slachtoffers dmv het gifgas Zyklon B de dood in werden gedreven. De ovens werden gebruikt om de lichamen uiteindelijk te verbranden. Er werden soms wel 6000 mensen per dag vermoord ! De Duitsers waren in staat om per trein 80% van al die mensen, binnen een half uur te vergassen..

De toegang tot Auschwitz en Birkenau is gratis. Er zijn meerdere gidsen beschikbaar die diverse talen spreken. In het kamp kun je een filmvoorstelling bekijken, die gemaakt werd van de eerste minuten na de bevrijding. Het kamp werd op 27 januari 1945 door het Rode leger bevrijd. Een kleine 8000 gevangenen waren in het kamp nog aanwezig.. Totaal zijn er 1,5 miljoen mensen in Auschwitz en Birkenau overleden aan honger, ziektes en vergast in de gaskamers of geëxecuteerd..

In sommige barakken zijn exposities en deze geven een indruk van het leven en de omstandigheden in het kamp.

In blok I zijn honderdduizenden schoenen te zien van de gevangenen. Vitrines vol met brillen, koffers en zelf kilo’s of tonnen met haar(!) Het is met geen pen te beschrijven, wat er door je heen gaat, wanneer je dit allemaal ziet…

100.000 den schoenen

koffers

De gevangenen waren in de veronderstelling dat ze hier naar toe werden gebracht om te werken. Ze hadden vaak een koffer met hun bezittingen meegenomen. Ze liepen door de bekende poort ‘Arbeit macht frei’…Ze wisten totaal niet wat hun te wachten stond… De vrouwen, kinderen en mannen werden van elkaar gescheiden, hun bezittingen werden afgepakt. Degene die niet meteen vermoord werden kregen gevangeniskleding ( er werd niet gekeken of kleding of schoenen paste ), ze werden kaalgeschoren en kregen een nummer in hun arm getatoeëerd…Toen ik met mijn moeder in Israël was heb ik mensen ontmoet met zo’n nummer op hun arm. De meesten hadden dit nummer met een pleister afgeplakt…

Vele gevangenen werden in hun gevangeniskleding op de foto gezet…De foto’s kun je nu bekijken in het kamp. De mensen zien er allemaal hetzelfde uit…kaalgeschoren en kijken erg angstig….Tussen al die foto’s zagen we de broer van mijn  ex-schoonmoeder…met de datum van aankomst en de datum van overlijden….

De gevangenen kregen ’s ochtends koffie of thee ( halve liter ), dat smaakte naar slootwater.. Tussen de middag kregen ze iets minder dan een liter soep, meestal aardappel of koolsoep en ’s avonds kreeg men 300 gram brood met een plakje kaas of worst.. Ze moesten vaak 11 uur zwaar werk doen en ze sliepen wel met 6 tot 8 of meer personen op één plank ! Ook waren er barakken waar men op de koude betonvloer moest slapen en zelfs waren er barakken waar men dicht op elkaar in het donker staande moest slapen !! In Polen zijn de zomers erg heet (35 graden of meer ) en de winters erg koud ( -20 of kouder nog ) Er heersten vele ziektes zoals tyfus en difterie in de kampen..

In de kampen Auschwitz en Birkenau loopt men gemiddeld drie uren rond om alles te bezichtigen.

de barakken

Na de Tweede Wereldoorlog werden er internationale politieke afspraken gemaakt om te proberen oorlog en genocide voortaan te voorkomen…want zoiets mocht nooit weer gebeuren.

Of dat gelukt is ?

Ik heb wel eens gelezen dat er steeds minder oorlog wordt gevoerd. Dat lijkt misschien niet zo, maar dat komt omdat je nu alles hoort en leest op TV en internet.

Toch lijkt het alsof de wereld op het moment ‘in brand’ staat ! In vele landen wordt op dit moment oorlog gevoerd en zijn er conflicten.. De terroristische aanslagen….. Miljoenen mensen zijn op de vlucht….de verdeeldheid hierover wordt steeds groter in Nederland, dat vind ik wel beangstigend…

Even terug naar mijn verhaal over de concentratiekampen Auschwitz en Birkenau, (er zijn nog vele anderen ), vind ik dat we nooit mogen vergeten wat daar is gebeurd……

Heb jij wel eens een concentratiekamp bezocht ? Misschien was jij ook in Auschwitz- Birkenau ? Wat vond je ervan ?

2 gedachtes aan “MIJN BEZOEK AAN AUSCHWITZ

  1. Gonny Stevens

    Beste ik ben er jaren geleden met een reisgezelschap geweest,toen wij binnen waren werd het muisstil,ik ben naar buiten moeten gaan ik kon dat niet aan,ik was helemaal van streek die grote ellende wat die mensen de laatste uren hebben doorgemaakt,dat mag nooit meer gebeuren!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *