Reisverhaaltjes.nl

NAAR EEN COMPOUND II

KINDEREN IN EEN COMPOUND, GAMBIA

Na ons bezoek aan BAOBAB ISLAND, reden we terug naar de bewoonde wereld. Terug naar een ander compound. Hoewel het zondag was en de scholen dus dicht waren, wilde Buba ons daar toch nog een schooltje laten zien!

In Gambia bestaat geen leerplicht! De overheid geeft ongeveer 4% van het nationale inkomen uit aan onderwijs. Dat is niet veel. Bovendien wordt er nauwelijks geld besteed aan het onderhoud van scholen.

Alleen het basisonderwijs is gratis (primary school, vanaf 7 jaar) Maar ouders moeten wel een jaarlijkse schoolbijdrage betalen (ongeveer gemiddeld 20 euro). Daarbij komen nog de kosten van: 2x per jaar een schooluniform, schoolmaterialen, (schriften, boeken, pennen), schoenen en de dagelijkse schoollunch (40 euro) Totaal al gauw 60 euro! De meeste ouders kunnen dit niet betalen!

Kleuterscholen (nursery school) worden door de overheid niet gefinancierd. In de compounds worden daarom door vrijwilligers, vaak een broer of oom van een van de kinderen, lesgegeven aan kleuters.

Dit is zo’n gebouwtje waar tot kort geleden nog les in werd gegeven

kleuterschool in een compound, Gambia

De school van binnen… Ik moest wel even slikken toen ik dit zag. Het is dan wel niet meer in gebruik, maar heel veel beter zal het er eerst niet uit hebben gezien.

schooltje van binnen, compound in Gambia

Nieuwsgierige kinderen volgen ons!

nieuwsgierige kinderen gambia

Omdat dit gebouwtje bijna op instorten stond en het dak lekte, is men uitgeweken naar het plaatselijk kerkgebouwtje

kerkgebouwtje dient nu als kleuterschool

Doordeweeks worden de bankjes voor de kinderen buitengezet

kerkje van binnen, Gambia

De vrijwilliger is puur afhankelijk van giften en sponsoring van stichtingen of van toeristen!

Eerder had ik al geschreven, dat toen ik Gambia voor het eerst bezocht, ik heel veel schriften, pennen, potloden, gum en puntenslijpers mee had genomen. Je kunt het onder andere lezen in mijn artikel SCHOOLTJES

Eerlijk gezegd had ik verwacht dat het nu, 17 later, stukken verbeterd zou zijn. Ik vond het dan ook jammer dat ik deze spullen niet weer had meegenomen. Deze basisbenodigdheden zijn namelijk nog steeds hard nodig! Ook op de basisscholen!

Gambia is één van de armste landen in Afrika. De voornaamste bezigheid is het gezin te onderhouden. Vaak zijn het grote gezinnen. Het is een islamitisch land en dat wil zeggen dat mannen meerdere vrouwen mogen trouwen. Naar school gaan is in Gambia niet voor iedereen vanzelfsprekend. Vaak moeten de ouders keuzes maken wie er naar school mag en meestal zijn dit nog steeds de jongens! Tegenwoordig worden de ouders gestimuleerd om hun dochters ook naar school te laten gaan. Voor deze meisjes worden schooluniformen en boeken voordeliger verstrekt!

Kinderen die wel naar school gaan volgen meestal alleen het basisonderwijs. Van 7 tot 15 jaar.  Dikwijls worden kinderen eerder van school gehaald, omdat ze mee moeten helpen op het land of in de huishouding. Ouders laten hun kind een paar jaar op school, nèt genoeg om te leren lezen, schrijven en rekenen. Van alle mensen in Gambia boven de 15 jaar, kan slechts de helft lezen, schrijven en rekenen!

Naast Engels wordt er ook Arabisch geleerd op school. Ruim 90% behoort immers tot de islam! Naast de kennis van de Koran en de twee talen wordt onder andere aandacht besteed aan milieuzaken (het schoonhouden van de directe omgeving), hoe je verantwoord met water om moet gaan, en kennis over grondbewerking (het telen van groente en fruit)

De manier van lesgeven is grotendeels ‘stampwerk’. Kennis wordt grotendeels uit het hoofd geleerd. Hierdoor is het analystisch denkvermogen sterk onderontwikkeld!

Het voortgezet onderwijs (secundary school) is niet gratis. College en universiteit is alleen weggelegd voor de rijkere Gambianen. Het hoger onderwijs wordt in Gambia door nog geen 2000 leerlingen gevolgd!

De uitstroom na de basisschool is dan ook een groot probleem. Omdat het voortgezet onderwijs niet gratis is stoppen de meeste kinderen na de basisschool. Jongens proberen dan werk te vinden. Velen kunnen geen baan vinden en hebben dan dus ook geen inkomen…

Verder zijn er ook nog particuliere scholen. Deze scholen worden niet door de overheid gesteund, maar door stichtingen en sponsoringen. Op deze scholen wordt beter onderwijs gegeven! Er zijn veel buitenlandse onderwijsprojecten. Verder zijn er veel toeristen die een kind steunen. (veel Nederlanders) Voor 100 euro per jaar kun je een kind in Gambia naar een goede school laten gaan! Voor slechts 10 euro help je een kind aan een uniform!  Goods for Gambia is bijvoorbeeld zo’n stichting! Maar er zijn vele op het internet te vinden. Maar zoals in zoveel arme landen is deze hulp lang niet genoeg voor alle kinderen in Gambia!

Compound:

kinderen in een compound, Gambia

compound in Gambia

compound in Gambia

Wil je meer weten over het leven in een compound, lees dan ook:  NAAR EEN COMPOUND I

Wij namen afscheid van de kinderen. Wat voor toekomst hebben zij, dacht ik…

Buba vroeg ons wat we nog meer wilden zien. Naar Kachikally, de krokodillenpoel, of naar Lamin Lodge. Ik was bij beide eerder geweest en liet Rob kiezen. Die koos voor de krokodillen. Hoe het daar was lees je in een volgend reisverhaal!

Heb jij wel eens een kind(eren) gesponsord in het buitenland?

2 gedachtes aan “NAAR EEN COMPOUND II

    1. Margreet Pruis Bericht auteur

      Nou inderdaad Claudia, wat voor een toekomst hebben deze kinderen. Aan de andere kant weten ze ook niet veel beter en hebben geen flauw benul hoe wij hier leven. De mensen daar lijken allemaal blij en vrolijk!Dat is dan wel weer mooi om te zien!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *