Reisverhaaltjes.nl

NAAR DE HAMAR MARKT

SOUVENIRS VAN GEITENLEER EN KRALEN

DAG 17

In de ochtend hadden we geen programma. We konden op eigen gelegenheid naar de Hamar weekmarkt . Vanuit onze lodge ( in Turmi ) waren we de dag ervoor naar twee stammen geweest, maar in dit gebied waren we nog steeds bij de Hamar stam.

Hamar mensen komen van heinde en ver naar deze markt, uiteraard lopend ! Maar ook mensen van de Arbore en Karo stam komen hier naar toe met hun handelswaar. Het is niet alleen een plek om spullen te kopen en verkopen maar ook een idelae plek om elkaar te ontmoeten !

Op de markt wordt oa. honing, thee, melk, koffie, boter, bananen, koeien, geiten, schapen en sieraden verkocht. De boter wordt behalve voor consumptie ook gebruikt om het haar en de huid mee in te smeren !

Wij konden vanochtend dus rustig aan doen. We hadden uit kunnen slapen, maar wij zijn altijd vroege vogels, dus om 7 uur waren we er al uit. Vanaf de huisjes is het zo’n tien minuten lopen naar het restaurant. Waarom dit zo ver uit elkaar ligt, is mij een raadsel…De weg is ook erg slecht. In het donker moet je echt een zaklamp meenemen, want de weg zit vol kuilen !

slechte weg van ons huisje naar restaurant

We namen ook rustig de tijd om te ontbijten. Een van onze reisgenoten had midden in de nacht met zijn blote voeten een insect dood getrapt ( in het donker ) en toen hij vanmorgen eens keek wat hij ’s nachts dood getrapt had, bleek het een kleine schorpioen te zijn…Hij had het dode diertje in een servetje mee genomen en liet het ons zien. Gelukkig was het maar een kleintje…Hij had wel een ‘prik’ gevoeld, maar deze schorpioen was niet groot en ongevaarlijk !

Rond een uur of 9 liepen we naar de markt. Vanaf Turmi lodge loop je naar de hoofdweg, rechtsaf, dan een eind rechtdoor en dan linksaf had Marianne gezegd.

Behalve een paar schapen kwamen we weinig mensen tegen…

schapen op de weg

en dan denk je : van wie zijn deze loslopende dieren eigenlijk ?

Er stopte een jeep naast ons op de weg, het was Marianne en ze riep : ‘ Jullie kunnen op de markt eerst wel gaan koffie drinken, want de markt begint pas rond 11 uur ‘ ! ‘Alle mensen moeten hier naar toe komen lopen, dus dat duurt wel even ‘ !

Inderdaad op de markt was bijna niemand….

marktplein nog niemand

Er kwam een jongen op ons af die vroeg of we souvenirs wilden. Souvenirs ? Jaaaa ! Dus we volgden naar… een walhalla voor mij !!

Kleden vol met sieraden en houtsnijwerk !

houtsnijwerk

sieraden

sieraden

houten beeldjes

Wanneer ik zoveel moois zie, kan ik natuurlijk weer niet kiezen..

Bovendien kregen we de kans niet om met de lokale marktkooplui te onderhandelen, want we hadden steeds mannen naast ons staan die Engels spraken en zich bemoeiden met de prijs, die daardoor automatisch drie of vier keer hoger werd. Zeer irritant ! Ik probeerde hun weg te sturen, maar ze bleven zich er mee bemoeien !

ik aan het onderhandelen

Op de foto zie je mij onderhandelen met de Engels sprekende mannen naast me, die zich er mee bemoeiden !

Zo vroegen ze voor een houten beeld 75 of zelfs meer dan 100 euro ! Dat is veel te veel natuurlijk. We gingen eerst maar koffie drinken en hoopten dat we deze mannen dan ‘kwijt’ zouden raken !

Na de koffie liepen we terug naar de souvenirs. De mannen stonden meteen weer bij ons..Toch heb ik een aantal dingen gekocht, waar ik super blij mee ben. Ik moest wel flink onderhandelen, want ze vroegen belachelijke prijzen ! Ik kocht oa. armbanden van kralen ed. In een ander reisverhaal meer over mijn gekochte souvenirs ! Op de foto een Hamar jongen !

hamar jongen

Rob wilde graag zo’n houten beeld, maar niet voor 75 euro ! Toen we souvenirs hadden gekocht liepen we terug naar onze lodge, want er was verder nog niks te beleven op de markt. De mensen die er rond liepen lieten zich ook niet graag fotograferen. Rob maakte af en toe stiekem een foto

hamar vrouw

De Engels sprekende mannen liepen met ons mee naar de hoofdweg, met een houten beeld. Deze werd steeds goedkoper, maar wij hadden intussen niet genoeg Birrs meer om nog iets te kopen. De man zei dat we ook in euro’s of dollars konden betalen, maar die hadden we niet bij ons. Dat legden we hem uit, maar dat begreep hij niet…Dus zo goed was zijn Engels ook weer niet !

Na een tijdje gaf hij het eindelijk op en liep hij terug naar de markt en wij naar onze lodge. Toen we daar bijna waren hoorden we mensen achter ons roepen…Het waren twee reisgenoten van ons met de mannen met het houten beeld. Ze stonden hevig te zwaaien met het beeld, dus ik wachtte op hun, misschien was het beeld nu toch stukken goedkoper….

Inderdaad het beeld kostte nu 500, van 1500 gezakt naar 500 ! Maar ik had nog maar slechts 300 Birr. Op ons hotelterrein werd de koop gesloten ! 300 Birr en het beeld was voor mij, dat is 13 euro ! Een koopje !

de man met beeld

Ik moest de man nog even op de foto zetten en ik moest vooral zijn naam niet vergeten…die ik overigens nu wel vergeten ben ! Hij was niet zo tevreden over de foto, want hij had zijn ogen dicht zei hij, maar wij hadden haast. We moesten onze koffers nog inpakken en lunchen, daarna zouden we verder rijden naar Jinka !

Het beeld paste precies is mijn koffer !

Na de lunch vertrokken we om 12.45 uur naar Jinka, onderweg bezochten we de Ari stam ! Dat en meer in het volgende reisverhaal !

Wat is jouw mooiste souvenir en waar kocht je deze ?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *