Reisverhaaltjes.nl

NAAR DE KARO STAM

vrouw karo stam

Om 13.00 uur vertrokken we naar een andere stam, de Karo stam ! Zelf noemen ze zich de Kara (vis) stam. De vis mensen !

Door armoede en ziektes telt dit volk nog maar 1400 mensen en is dit de kleinste stam ! Ze leven in een gebied van 446 km2 verdeeld in drie dorpen aan de oevers van de Omo rivier : Korcho, Duss en Labuk ! Deze stam is één van de minst toegankelijke plekken op aarde…De Karo leeft oa van vis die ze vangen met houten speren met een scherpe punt !

Vanaf onze lodge was het ongeveer 1½ uur rijden, nu een andere kant op.

zandweg

Deze stam ligt erg afgelegen. Onderweg kwamen we af en toe wat vee tegen

geiten

Het was nog steeds bloedheet, 37 graden !

zandwegen

Rond een uur of half drie kwamen we aan bij deze stam. Hoewel we onze camera’s in onze tassen moesten houden, konden we het niet laten om even een foto te maken van het prachtige uitzicht over de Omo rivier !

omo rivier

En van dit jongetje dat zo mooi op en boomstronk zat, op de rand van de afgrond..

karo jongetje zit op een boomstronk

Toen borgen we snel onze camera’s op. De Karo mensen stonden al helemaal klaar voor de foto’s, maar we kregen eerst een uitleg over de stam…..van twee hele minuten ! Het hoofd van de stam liet ons het verschil zien tussen een oude Karo vrouw en een jonge Karo vrouw….qua kleding…Ik zou zeggen, dit verschil is meer te zien aan hun borsten hihi….

Meer uitleg kregen we niet over de stam, maar gelukkig hadden we Marianne nog…

Zowel de Karo mannen als de Karo vrouwen versieren zich uitbundig door hun lichaam te laten beschilderen. Daarnaast brengen de vrouwen vaak een scherp metalen voorwerp als versiering door de kin aan. Jonge meisjes laten vanaf hun jeugd sneden in hun buik zetten, zodat littekens ontstaan. Deze littekens zijn een teken van schoonheid !

Daarna gingen we ‘los’ ! Deze mensen spraken geen woord Engels, maar wisten precies wat ze wilden…Birr ! Ik had nu slechts 10 briefjes in mijn buideltasje en in een ander vakje nog een paar briefjes achter de hand….

Er werd weer aan alle kanten door iedereen aan ons getrokken….maar ik maakte mooie foto’s van deze prachtige mensen ! Bij het ontvangst van de vijf Birr gaven ze ons netjes een hand !

karo man met mais op zijn hoofd

kao man

2 beschilderde jongens

vrouw met baby

vrouw met baby

vrouw met baby

Hun dorp, de huisjes…

het dorp, de hutjes

Prachtige mensen !

Toen ik door mijn Birrs heen was, borg ik mijn camera op en toen kon ik wat rustiger door het dorpje lopen ! Ik liep weg van de drukte, want ook hier was het een gekkenboel, nog erger dan bij de Dassanech ! We bleven hier dan ook hooguit een half uurtje, want langer is het ook echt niet leuk meer.. Jammer genoeg verkochten ze geen souvenirs !

Dus we reden weer terug naar onze lodge

koeien in de prachtige natuur

Onderweg kwamen we een jeep tegen met een Engels backpackers stelletje. Ze stonden met pech en waren erg blij ons te zien ! Ze waren ook onderweg geweest naar een stam, maar bij een brug tegen gehouden door mannen met kalasjnikovs, die op hun gericht werden.. Ze mochten niet verder !

Wij zagen af en toe ook wel mannen met kalasjnikovs uit de bushes tevoorschijn komen, maar je bent met een groep inclusief vijf Ethiopische chauffeurs die hier wel vaker komen. Dus bij eventuele wachtposten mochten wij gewoon passeren…

Ik vraag mij werkelijk af, of het verstandig is om als backpacker rond te reizen in Zuid-Ethiopië….Helemaal in het gebied bij de Mursi…

De Engelse jonge vrouw kwam bij ons in de jeep en haar vriend stapte in een andere jeep en ze reden mee naar Turmi lodge, waar wij verbleven. Rond half 6 waren we daar.

De volgende ochtend waren we zowaar vrij….geen programma. Maar we konden zelf naar de Hamar markt lopen, in de buurt van onze lodge ! Dit en onze reis naar Jinka in het volgende reisverhaal !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *