Reisverhaaltjes.nl

NAAR DE VISMARKT IN GAMBIA

VISMARKT IN TANJI, GAMBIA

DAG 4 EN 5

Via via waren we aan een telefoonnummer gekomen van een Gambiaan bij wie je toertjes kon boeken. Een ander Nederlands echtpaar had de goede man opgebeld en al een afspraak gemaakt voor een dagje weg. Deze man, Buba, zou hen om 9 uur die ochtend oppikken.

Na ons ontbijt gingen Rob en ik rond half 9 uur bij de ingang van het hotel staan om deze man te ontmoeten, zodat ook wij een afspraak met hem konden maken. Dan hoefden we hem niet te bellen!

Een kwartier later kwam hij aanrijden, dat kon niet missen. Een grote landrover stopte. Hij ging meteen uitbundig zijn auto poetsen. Ik stapte op hem af en vroeg of hij toevallig Buba heette. Aan zijn big smile kon ik meteen opmaken dat we de juiste man hadden. Een afspraak voor de volgende dag was dan ook snel gemaakt, en nog een voor twee dagen later! Hij was niet duur. Bij TUI kostte een excursiedag € 60,00 per persoon (inclusief eten), bij enkele ‘mannetjes’ die we ontmoet hadden voor het hotel kostte het € 60,00 met z’n tweeën. Met Buba was het nog geen € 40,00 met z’n tweeën. (2000 dalasi) Ging je met z’n vieren, dan bleef de prijs 2000 dalasi! Aangezien ik de binnenlanden in wilde, wilde ik graag in een landrover weg, en niet in een gammele gewone auto!

Helemaal in mijn nopjes liepen we terug naar onze kamer voor een bakje koffie. Vandaag een rustig dagje bij het zwembad. Lekker lezen, luieren en genieten van de zon!

Rob haalde nog een grapje uit… Bij ons huisje in ons piepkleine tuintje stond een waterkraan. Vaak kwam hotelpersoneel hier water halen. Een emmertje hier en een emmertje daar, en soms werd de tuinslang er op aangesloten om de tropische planten in de tuinen van water te voorzien. In de Gambiaanse winter valt er namelijk meestal geen drup regen!

Rob dacht hier een slaatje uit te kunnen slaan. Een soort ‘goudkraantje’, zodat we er nog een gratis weekje bij aan konden plakken! Dubbel van het lachen pakte ik een papier en Rob schreef het volgende:

grapje, 50 dalasi voor watergebruik per liter

Het papier legden we bij het kraantje neer!

Iedereen die nu water uit onze tuin kwam halen, moest 50 dalasi (bijna 1 euro) per liter aan ons betalen. Het geld kon men bij ons huisje ‘A35’ neerleggen! Wij zouden bij het zwembad slapend rijk worden volgens Rob!

Andere Nederlanders die langs liepen konden dit grapje wel waarderen en ook Jennifer, het kamermeisje, kwam niet meer bij van het lachen.

Waarschijnlijk hadden wij zelf de grootste lol! Zeer benieuwd waren we hoeveel geld er zou liggen aan het eind van de middag!

Rob op ons terrasje, Hotel Palm Beach, Gambia

Het werd een heerlijk dagje aan het zwembad! Toen we terugkwamen was het papier verdwenen… Rob sprak toevallig later het hoofd van de technische dienst. Hij vertelde dat we heel veel geld van de tuinman moesten krijgen, want die had de tuinslang gebruikt… Ze hadden er met z’n allen erg om moeten lachen! Het grapje was als een lopend vuurtje over het terrein gegaan!

De volgende ochtend werden we om 7 uur wakker van het alarm op onze mobiel. Mooi op tijd zodat we rustig konden ontbijten en ons niet hoefden te haasten. Buba kwam om kwart voor 9 aanrijden.

onze chauffeur/gids Buba

The Always Smiling ‘BUBA’

onze chauffeur/gids 'Buba' in Gambia

Een beetje een zenuwachtige(?) man, maar heel aardig en goedlachs zo op het eerste gezicht!

We bespraken onze route en ik vertelde hem dat we vooral de binnenlanden in wilde. Zoveel mogelijk de natuur in. Over de rode zandweggetjes wilde rijden en de lokale bevolking wilde ontmoeten. Musea en gebouwen in de hoofdstad Banjul, nee daar waren wij niet in geïnteresseerd!

Onze eerste bezienswaardigheid werd de vismarkt in Tanji! Hier was ik vroeger al geweest, maar een vismarkt is altijd leuk en Rob mocht dit uiteraard niet missen. We ploften samen op de achterbank. We hadden er zin in!

Buba reed eerst naar een benzinepomp. Rob had meteen al gezien dat zijn tank leeg was… We hadden van andere toeristen gehoord dat je goed moest opletten met tripjes boeken bij lokale mensen of er wel benzine in de tank zat. Want deze kosten komen er voor de toerist dan nog bij (bij sommigen) Buba vroeg ons echter om 1000 dalasi zodat hij geld had om te tanken, de overige 1000 konden we aan het eind van de dag betalen. Voor ons was dit oké! Buba tankte voor 600 dalasi (diesel)

De auto leek van een afstandje wel heel wat, maar bleek ook een oude rammelende bak te zijn. Hij maakte rare geluiden en het interieur was ook niet je van het. En dan druk ik me nog zachtjes uit… Hier en daar zaten wat gaten, wat losse draadjes onder het dasboard, de snelheidsmeter werkte niet en mijn raam kon niet open. Tenminste niet helemaal. Ik mag altijd graag foto’s maken vanuit een rijdende auto. Eenmaal een stukje open, wilde mijn raam met geen mogelijkheid weer dicht. Zelf had Buba beide autoramen voor openstaan en dat vond ik echt niet lekker toen we met 50(!) km per uur over de ‘snelweg’ reden… Ik waaide zowat weg achterin. Buba zette daarom zijn auto even langs de kant van de weg, zodat hij het raam met beide handen weer omhoog kon trekken en duwen… Thanks Buba!! Hij vertelde dat hij dit werk al 21 jaar deed. Volgens mij was zijn auto net zo oud….

We genoten van het Afrikaanse leven om ons heen. Wat een armoedig bestaan in Gambia. Alles wat je ziet is oud, kapot en primitief. Auto’s, huisjes, de bomen, alles zit onder een laag stof en zand. Kippen, geiten en honden lopen langs de weg op zoek naar iets eetbaars, al is het maar een stukje karton of plastic!

Sinds enige tijd is er trouwens in Gambia een verbod op plastic zakjes. Een goede zaak! Hoewel er nog veel plastic afval op de grond lag, viel het me toch op dat de troep ietsjes minder was dan in sommige andere Afrikaanse landen! (ietsjes dan)

Na een half uurtje rijden kwamen we aan bij de vismarkt in Tanji! Aan de weg stonden veel busjes, waar de gekochte vis werd ingeladen.

busje vismarkt Tanji in Gambia

Tussen de kraampjes door liepen we naar het strand!

vismarkt in Tankje, Gambia

een drukte op het strand. De vismarkt in Tanji, Gambia

Op het strand stonden werkelijk hon-der-den mensen. Krijsende zeemeeuwen scheerden over onze hoofden en het water voor een gratis visje.

Lekkerrr, ik liep met mijn slippers door plassen water vol dode vissen. Getver, het afvalvis zat tussen mijn tenen… Worstelend door de menigte spoelde ik mijn voeten in zee weer even af. Goed uitkijken waar je loopt dus als je naar deze markt gaat!

Vanaf half 4 in de ochtend is het hier al een drukte van jewelste, zei Buba. Iedere dag! De vissersmannen komen dan aan met hun bootjes. Ze worden dan opgewacht door hun vrouwen en door kopers. Men loopt met een mand door het water naar de boot. Vanuit de boot wordt de vis in de mand gegooid. Men draagt de mand vol vis op het hoofd terug naar het strand. Vaak wordt de vis dan in een kruiwagen gemikt. Op het strand wordt de vis verkocht, maar soms ook al terwijl het nog in de boot ligt!

Fotograferen werd niet op prijs gesteld, maar het was zo druk dat de mensen het vaak niet door hadden dat wij er rustig op los knipten.

vismarkt Tanji in Gambia

vismarkt Tanji in Gambia

vismarkt Tanji in Gambia

De bootjes zien er kleurrijk uit en zijn handbeschilderd!

de kleurrijke bootjes op de vismarkt in Tanji, Gambia

Tussen de kopers zaten veel mensen uit buurlanden zoals Guinee-Bissau en Burkina Faso vertelde Buba!

Verse vis

verse vis op de vismarkt in Tanji, Gambia

De vis wordt vers verkocht of gaat naar de visrokerijen een eindje verderop. Dit roken duurt vijf dagen. Iedere dag wordt de vis omgedraaid in de brede rijen rookovens. Onderin de oven wordt hout gebrand, bovenop liggen de roosters met de vis. De rook stijgt omhoog langs de vis, op deze manier wordt de vis gaar!

De vismanden

de vismanden, vismarkt in Tanji, Gambia

Het hout

het hout waarmee de vis wordt gestookt, Tanji in Gambia

De rookovens

de rookovens, vismarkt Tanji in Gambia

De vis wordt op de roosters gerookt en afgedekt (het stinkt behoorlijk)

Ik sloeg het aanbod af van een man die daar aan het werk was: Uhhh nee, ik hoef echt geen stukje te proeven…

de vis wordt gerookt, vismarkt Tanji in Gambia

Na het hele proces van vijf dagen is de vis klaar en wordt het ingepakt voor de export naar Amerika, Engeland en andere Afrikaanse landen!

gerookte vis ingepakt voor de export, vismarkt Tanji

De gedroogde/gerookte vis blijft drie maanden goed voor consumptie!!

Wanneer er teveel verse vis is gooit men de vis in deze diepvriezers… Lachen, want er staat  namelijk niet een aan het stroom!!

diepvriezers in Tanji, de vismarkt in Gambia

Maar hierin is het toch een stuk koeler dan gewoon buiten in de hitte!

Deze afdankertjes komen waarschijnlijk uit Europa. Ik zag zelfs diepvriezers uit Nederland, kijk zelf maar!

diepvriezers op de vismarkt in Tanji, Gambia

Uhhh, ja echt waar, ook dit is een diepvriezer…. Volgens mij ontbreekt hier iets…

DIEPVRIEZER OP DE VISMARKT IN TANJI, GAMBIA

Het was een superleuke start van onze dag! Lees ook mijn verhaaltjes: LAKE AWASSA ( Ethiopië), LOKALE VISMARKT (Senegal) en VISMARKT IN NEGOMBO (Sri Lanka) voor nog meer ‘visverhalen’!

Wij gingen weer verder! Buba reed door naar de grote stad Brikama. Een stad met zo’n 100.000 inwoners. Er was geen rondweg. We moesten dwars door de drukte heen. Toen we eindelijk uit de chaos ontsnapt waren en weer op de ‘grote’ weg uitkwamen, nam Buba al snel een zijweggetje. Bijna alle zijwegen in Gambia zijn zandpaden!

We zagen armoedige stenen huisjes. Bij ieder huisje hing was te drogen, scharrelden wat kippen en geitjes rond en speelden kinderen rondom het huis. We waren in een compound beland! De betekenis van een compound is: leefgemeenschap. Een soort wijk. Er is geen elektriciteit en geen stromend water! Hier wonen hele families bij elkaar. Leuk om even een kijkje te nemen!

Daar gaat mijn volgende reisverhaal over!

Ben jij weleens naar een vismarkt/afslag in het buitenland geweest? Waar was dat?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.