Reisverhaaltjes.nl

SANUR

BOOTJE AAN HET STRAND IN SANUR

Vrijdag 10 februari stapten we om 8 uur in de ochtend in de auto. Rob had de ruiten al gekrabd, want het had behoorlijk gevroren! We reden vrij vlot naar Schiphol. Op de parkeerplaats P3 zochten we een plekje en toen we die eindelijk na lang zoeken hadden gevonden kon ons avontuur beginnen!

In elkaar gedoken van de kou, het sneeuwde lichtjes, liepen we met onze bagage naar de bus die ons naar de vertrekhal bracht. Buiten even snel een paar foto’s gemaakt, inmiddels een traditie geworden

margreet op schiphol

We konden meteen inchecken. Tot onze verbazing zaten we niet naast elkaar. Huh? Daar waren we het niet mee eens. Ik bedoel, je zal maar neerstorten. Dan kun je geeneens afscheid van elkaar nemen… Gelukkig verscheurde de grondstewardess de tickets en kregen we nieuwe, nu naast elkaar. Okee, plaatsen in het middenpad. Ik had liever een raamplaats gehad, maar dan moest ze weer tickets verscheuren. Stel dat we raamplaatsen hadden gekregen, maar bij de vleugel? Had ze voor de derde keer moet scheuren, want bij de vleugel zie je nog niks. Er stonden nog meer mensen in de rij te wachten hè, dus namen we de tickets zonder verder gezeur aan. Wij zijn tenslotte niet de moeilijksten… Bij deze vlucht met Cathay Pacific konden we niet van te voren online inchecken!

Traditioneel aten we een broodje en dronken koffie. De tijd vloog voorbij en aardig op tijd zaten we in het toestel, klaar voor vertrek. Althans, wij waren er klaar voor. Maar het vliegtuig moest eerst ontijst worden. We stonden in een lange file, alle kisten moesten door de ‘wasstraat’! Dat betekende dat we ruim een uur in het toestel zaten, maar nog steeds op de grond stonden. Al die tijd zag ik voor me op het scherm, nog 9284 km te gaan naar Hong Kong , pfft 11 uur vliegen!  Uiteindelijk vertrokken we pas om 14.00 uur!

Wat zou ik eens gaan doen in die 11 uur, dacht ik…. Ik besloot een film te gaan kijken. Ik viel echter constant in slaap. Dus steeds film stopzetten of terugspoelen naar waar ik gebleven was. Op die manier bekeek ik twee films, maar er waren inmiddels wel 7 uren verstreken. Rob lag ook steeds te slapen, terwijl zijn film zonder publiek door speelde. Tussendoor kregen we uiteraard vaak drinken (dus vaak plassen) en twee keer eten en een lekker ijsje!

Om 1 uur in de nacht landden we in Hong Kong, daar was het 7 uur later, dus al 8 uur in de ochtend. Het was slechts 12 graden in HK. We hadden twee uur tijd om daar wat rond te slenteren. We zagen bergen en wolkenkrabbers, maar de lucht was zo schier dat de foto’s niet zo scherp zijn. Ik was inmiddels van vermoeidheid ook niet meer zo helder…

ik op het vliegveld in Hong Kong

vliegtuigen cathay pacific in hong kong

Ik zag een leuk souvenirs winkeltje en keek even bij de koelkastmagneten. Er was een leuke aanbieding, drie voor een schappelijk prijsje leek het. De prijs was in Hong Kong dollars, maar we konden ook met US dollars betalen. We hadden nog een stapel 1 dollar biljetjes over van drie of vier reizen terug. Voor de 2 koelkastmagneten en een bieropener hoefden we ‘slechts’ 21(!) dollarbiljetten neer te tellen!! Allemachtig, Schiphol is duur, maar in Hong Kong durven ze ook te vragen zeg! We kregen wisselgeld in HK muntjes terug. Die spaar ik, net als buitenlandse bankbiljetjes. Nu hadden we nog 9 US dollar over, maar ik besefte dat ik daar niks meer voor kon kopen, hooguit een pakje kauwgum of zo…

souvenirshop in Hong Kong Airport

souvenirs Hong Kong airport

Hierboven Nieuwjaars spulletjes!

Precies op tijd stapten we het vliegtuig in. Nu nog 4½ uur vliegen naar Denpasar, de hoofdstad van Bali!

In de namiddag arriveerden we dan eindelijk bij ons resort in Sanur! Niet ver van Denpasar in Zuid-bali!

kaart Bali

Dus dag twee was ook al bijna om… Ik was lichtelijk gesloopt van de lange reis en het tijdsverschil! Maar ons verblijf maakte in één klap alles weer goed!

Een grote kamer met een heerlijk groot balkon. Ik ruimde mijn kleren in de kast. Zo, nu was ik ‘thuis’.

mijn kleding in de kast gedaan

We stapten onder de heerlijke douche en gingen op verkenning.

Bumas resort in Sanur, Bali

We liepen het zijstraatje uit en na ongeveer 50 meter stonden we in de hoofdstraat waar zover je kon zien: links, rechts en aan de overkant. Allemaal barretjes, restaurantjes en souvenirshops!! Ook aardig wat toeristen, bijna allemaal Nederlanders bleek later. Op de weg reden de lokale mensen op hun brommertjes. Maar het was niet overdreven druk. Ik vond het meteen helemaal te gek daar, hier zou ik me zeker wel gaan vermaken!

margreet in sanur in de winkelstraat

We doken een restaurant in en wie kom ik daar tegen? Een ex-collega uit Lemmer! Nou ja zeg, nooit eerder kwam ik een bekende tegen in het buitenland!

Dat werd dus even gezellig bijkletsen. Hij was hier met zijn vrouw, al bijna drie weken en ze gingen al bijna weer naar huis!

We aten heerlijk Indisch en Rob was in zijn nopjes met het lokale biertje (Bintang) dat lekker smaakte!

indisch eten

Die avond lagen we toch redelijk vroeg in ons mandje. Ik was bekaf. Toch zat ik de volgende dag al om half 6 op het balkon in mijn uppie. Het was nog schemerig en ik hoorde enkel wat vogeltjes fluiten. Ik voelde me zo vreselijk happy op dat moment. Na een uurtje wekte ik Rob, ik had al koffie gezet. Ik zat me maar alleen happy te voelen op het balkon…

Even later zagen we hier en daar wat beweging in de andere huisjes. Allemaal oudere mensen en we hoorden later dat dit allemaal gepensioneerde Nederlanders waren die hier ieder jaar overwinteren. Nog later in de week ontdekten we dat velen zelfs uit Friesland kwamen!!

De zwerfkatten werden door de Nederlanders in de watten gelegd. We zagen bakjes water en  kattenbrokjes op de terrasjes staan. Waren de bewoners weg, dan maakten ze dankbaar gebruik van het terras! Met deze katten had ik mijn eerste herinnering aan Indonesië. Katten zonder staart! Dat vond ik toentertijd zo vreemd. Ik dacht destijds dat men de staart er van af sneed bij de geboorte…. Maar dit kattenras heet Manx!

zwerfkatten op het terras

Ik vertelde al dat we van een Nederlander daar een kaartje hadden gekregen van Kadek. Ik schreef in het vorige verhaal Kedek, maar het is Kadek. Ik kon nooit zijn naam onthouden, maar Kadek vertelde het me in die drie dagen steeds opnieuw met een brede glimlach!

We boekten hem voor drie dagen. Op de dagen dat we in Sanur bleven, vermaakten wij ons bij het zwembad

ons resort in Sanur

Of op het strand

strand in Sanur op Bali

Vlak voor de kust ligt het eilandje Nusa Lembongan. Je kunt hier met een boot naartoe. Het schijnt een mooi rustig klein eilandje te zijn met fraaie stranden. Je kunt er een scooter huren en een boottocht door mangrove bossen maken. Wij zijn er niet meer aan toe gekomen om dit eilandje te bezoeken!

eilandje Nusa lembongan

Sanur was vroeger een klein vissersplaatsje maar is nu echt een toeristenplaats geworden. Toch is het bij lange na niet zo druk als bijvoorbeeld in Kuta! Het strand is vrij rustig en 5 km lang. Langs het strand zijn fietspaden en overal zijn winkeltjes waar je iets kunt eten of drinken en uiteraard zijn er souvenirshops!

In Sanur mag niet hoger gebouwd worden dan een palmboom (15 meter) De zee is hier kalm en ondiep. Voor de kust ligt een koraalrif en bij eb kun je honderden meters over de zandbodem lopen. Helaas hebben wij dit niet meegemaakt!

‘S avonds kozen we steeds een ander restaurant uit om te eten en daarna wandelden we langs de leuke winkeltjes en bezochten de avondmarkt! Of we gingen met ons boek op het balkon lekker lezen!

avondmarkt in Sanur

avondmarkt in Sanur

Hier kun je ook uitstekend eten voor slechts een paar euro!

Op maandag, onze vierde vakantiedag gingen we met onze privé chauffeur Kadek op ‘stap’. We bezochten diverse tempels en wandelden door de rijstvelden in Jatiluwih. Deze rijstvelden behoren tot de mooiste van heel Indonesië!

Dat en nog meer in het volgende reisverhaal!

Ben jij ook in Sanur geweest? Wat vond jij ervan?

 

4 gedachtes aan “SANUR

    1. Margreet Pruis Bericht auteur

      Ja heeeerlijk he? Uit bed en meteen buiten zitten in de warmte….de rust, de vogeltjes, de zon die opkomt. Wat kan je daar intens van genieten! Dat is wat ik vooral mis als ik weer thuis ben..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *