Reisverhaaltjes.nl

SPORT

LEUKE TEKST VAN DARUM

Zo erg is het nog niet met mij hoor. Ik hang wel op de bank en kijk zeker naar de Olympische Spelen, maar niet met een zak chips ( zou het wel willen overigens, maar dan groei ik helemaal dicht.. )

Ik ben gek op sport en vind het heerlijk om naar de Olympische Spelen te kijken. Handbal, turnen, volleybal, zwemmen, tennis, tafeltennis. Ik vind zoveel sporten mooi !

Gek eigenlijk dat ik zelf helemaal niks aan sport meer doe. Al heel lang niet meer; 20 jaar om precies te zijn…

Terwijl mijn leven vroeger helemaal in het teken van sport stond en ik altijd zei : ik blijf mijn hele leven sporten totdat ik oud ben …

Toen ik op mijn 8ste verhuisde van Stavoren naar Heerenveen, ging er een wereld voor mij open, op sportgebied. We woonden vlakbij Thialf, het ijsstadion en vlakbij het openluchtzwembad.

Ik kreeg zomers een zwemabonnement en ’s winters een schaatsabonnement. Ik zie mezelf nog op de ijsbaan met het abonnement aan een koordje om mijn nek !!

Ik meen dat de abonnementen zo’n 25 gulden kostten voor een seizoen. ( in de jaren 70 ) Die kosten had ik er zo uit, want ik ging elke dag naar het zwembad en in de winter elke dag naar de ijsbaan !

Ook mocht ik van mijn ouders een sport uitkiezen en koos voor korfbal. De sport waar mijn vriendinnetjes ook op zaten.

Veel mensen houden niet van korfbal…Ik vond het helemaal geweldig. Het is hele ‘snelle’ sport en het ‘schieten’ met de bal in de korf vond ik prachtig. Vooral van een flinke afstand !

Uiteindelijk bleef ik 8 jaar lang korfballen. Ik begon als pupil en eindigde op mijn 16e in het eerste elftal tussen de volwassenen.

stukje in de korfbalkrant. mijn naam staat erin omdat ik scoorde

Ik ben zelfs nog schutterskoningin van de korfbalvereniging geweest en kreeg een (wissel)beker. Ik was toen 14 jaar ! Ik weet nog dat mijn naam er verkeerd was ingegraveerd…. Er stond : Magreet ipv Margreet ! Mijn vader die met de beker naar de graveerwinkel was geweest kreeg de wind van voren van mijn moeder : ” Je weet toch wel hoe je eigen kind heet ?” Ik hoor het haar nog zeggen..

ik 14 jaar , schutterskoningin met wisselbeker in mijn hand

Ik zie er echt uit als een jongen haha ! Met vier broers boven mij, is dat ook niet gek ! Hadden ze tijdens een partijtje voetbal iemand tekort, dan werd ik op het doel gezet !

Rond die leeftijd zat ik ook één seizoen op kunstschaatsen ! Ik vond het superleuk, maar toen het serieuzer werd en ik aan wedstrijden mee mocht doen en daarbij een jurkje aan moest hebben…Toen was de lol er snel af voor mij. Ik in een jurkje ? Nee, dat zag ik niet zitten !

Op mijn 16e ging ik ook handballen. Al snel kwam ik in de problemen, want ik zat in het eerste team van korfbal dat zondags speelde en handbal werd ook op de zondag gespeeld. Ik moest kiezen dus. Ik koos toen voor handbal, omdat al mijn vriendinnen daar op zaten.

Handbal is ook een snelle sport en vooral ook een hele harde sport. Er wordt heel wat af  geduwd, geknepen of aan je getrokken daar op die cirkel !

Ik was eerst speler maar werd later keepster. Heel wat ballen heb ik recht in mijn gezicht gehad weet ik nog. Ons team speelde vrij hoog en daardoor moesten we vaak tegen veel oudere meiden spelen. Ik had in mijn jeugd door het korfbal en als keepster met handbal heel vaak gekneusde vingers ! Ik heb heel wat tape om mijn hand/vingers gehad toen, maar speelde altijd door !

In die tijd deed ik ook mee aan alle wandeltochten, fietstochten en zwemvierdaagsen en later schaatstochten !

Ook helemaal gek was ik van tafeltennis ! Langetijd speelde ik dit dagelijks bij een vriendin thuis, die een tafeltennistafel hadden en op school zat ik ook op tafeltennis ( buitenschoolse activiteiten ). Verder ging ik met mijn broers  vaak naar de tennisbaan. Ook zo leuk ! Jammer genoeg moest ik meestal de score bijhouden..

Op de Mavo hadden we drie x per week gym en hadden wij een vrij uur ? Dan gingen we naar de sporthal vragen of we mee mochten doen. Dat mocht altijd !

Ik heb ook nog een blauwe maandag softbal en hockey gespeeld en rond 17/18 jaar ben ik serieus met vriendinnen bezig geweest om een damesijshockey team bij elkaar te krijgen. Dat is ons toen niet gelukt, jammer genoeg.

Op die leeftijd 16 tot 19 ging ik naar elke ijshockey wedstrijd ( Feenstra Flyers ) Het herenteam werd meen ik 7 x op rij landskampioen ! Een geweldige tijd !

Toen ik 19 was werd er Ziekte van Pfeiffer bij me geconstateerd. Ik was altijd vreselijk moe… Ik dacht dat het van het sporten kwam. Ik sportte 10 x in de week, daarbij werkte ik 3x in de week in een supermarkt. Ik bleek het al een jaren onder de leden te hebben.

Ik heb toen een aantal jaar niet gesport. Tot mijn 23ste. Ik woonde inmiddels samen en was verhuisd naar een dorp in een andere provincie. In dit dorp leefde voetbal heel erg. Vanaf die tijd  ( 21 jaar ) stond ik ook elke zaterdag op het voetbalveld het herenteam aan te moedigen en ik schreef 10 jaar lang voetbalverslagen voor de regionale krant(en)

Ik ben zelfs gevraagd om verslaggever te worden bij Flevo Boys ( Emmeloord ) bij de Heren I. Zij speelden toen op het hoogste amateursniveau !

Ik had dus wel aardig verstand van voetbal, mag ik misschien wel zeggen zonder op te scheppen. Maar om nou live verslag van een voetbalwedstrijd te doen, dat rechtstreeks op de radio werd uitgezonden…Ik met een microfoon in mijn handen ? Nee, ik vond dat maar doodeng !

Uiteraard voetbalde ik zelf ook ! Ik was linksback. Ik moest het niet van mijn snelheid hebben, maar ik was zeker niet bang om slidings te maken.

ik aan het voetballen

Die hele voetbal periode was een ontzettende gezellige tijd ( 14 jaar ). We waren één gezellige grote ‘familie’ leek het wel, de plaatselijke voetbalvereniging ! We bleven urenlang na de wedstrijd in de kantine hangen en gingen daarna nog met z’n allen stappen !

Na 6 jaar zelf voetballen, raakte ik serieus geblesseerd tijdens een wedstrijd. Terwijl mijn been op de grond stond, kreeg ik een schouderduw en de mensen langs de lijn hoorden werkelijk iets ‘knappen’ ! Mijn kruisbanden waren compleet afgescheurd. Dat wist ik op dat moment nog niet trouwens. Toen er ice spray op werd gespoten, wilde ik weer verder voetballen. Dat vond men geen goed idee.

Uiteindelijk werd ik een half jaar later eraan geopereerd. Daarna heb ik nog een tijdje gevoetbald maar ik bleef erg last van mijn knie houden !

Ik bleef voetbalfan langs de lijn, bleef voetbalverslagen schrijven en keek zo’n beetje elke voetbalwedstrijd op TV. Ik was een enorme Ajax fan en ik heb heel wat keren op de gang gestaan tijdens belangrijke wedstrijden, wanneer er een strafschop moest worden genomen en ik niet durfde te kijken..

Zelf tenniste ik af en toe nog, liep na mijn werk rondjes om het voetbalveld of zat thuis op de roeier. Wat een zelfdiscipline had ik toen…

ik op de tennisbaan

Daar is nu helemaal niks meer van over….

Toen ik rond mijn 33ste ook nog geopereerd werd aan mijn schouder en nog steeds een zwakke knie had is het sporten steeds minder geworden tot uiteindelijk helemaal niet meer.

Alleen al als ik nu aan sport denk word ik al moe haha. Ik wandel met de hond en ik stap op de fiets als ik ergens naar toe moet, maar that’s it !

Eigenlijk nu ik zo naar die Olympische Spelen zit te kijken heb ik wel weer zin om iets te doen. Misschien tafeltennis ofzo ?

Doe jij aan sport ? Of houd je van sport ? Kijk jij naar de Olympische Spelen ?

 

 

 

2 gedachtes aan “SPORT

    1. Margreet Pruis Bericht auteur

      Handbal is prachtig, ook mooi om naar te kijken ! Ja dat waren echt leuke tijden !! Ik heb 2 foto’s van handbal, maar daar staan we allemaal op..zou eerst een foto plaatsen, maar wist niet of iedereen die daarop staat dat nou zo kan waarderen..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *