Reisverhaaltjes.nl

VISSEN

vissen

Afgelopen zondag zijn we wezen vissen. Met deze temperaturen is het heerlijk vertoeven aan de waterkant. Vorig jaar hadden we een leuk stekje gevonden aan het Prinses Margriet kanaal en besloten daar opnieuw naartoe te gaan.

Het was er druk. Veel vissers, maar ook veel fietsers die aan de waterkant naar bootjes zaten te kijken, lagen te zonnebaden of lekker zaten te lezen. Het viel niet mee om een leeg plekje te vinden. In Nederland zit je nooit ergens alleen…

Uiteindelijk vonden we een plekje, al moesten we wel even door het hoge gras lopen.

door het hoge gras naar de waterkant

Geen probleem toch? Tenminste als je schoenen heel blijven… Na een paar meter voelde ik nattigheid. Er was iets met mijn slipper. Ik verloor iets.

slipper in drie stukken

Djiesusss, mijn slipper was geknapt. In drie stukken nog wel!

Laat ik deze vrolijke slippers eens aan doen, dacht ik vanmorgen. Staan leuk bij mijn rode Batik jurk. Ik had ze in geen jaren aangehad… Knapt jouw schoeisel ook weleens in drie stukken? Of heb alleen ik dat?

In de volgende tien minuten ging Rob op zijn leesbril zitten, zag ik dat mijn flesje water in het gras omgevallen was (en dus bijna leeg was) ving Rob zijn eerste vis al, terwijl hij daarvoor helemaal nog niet klaar was. (hij was nog druk bezig met zijn tweede hengel) Kwam ik erachter dat ik zonnebrandcrème vergeten was en ja, Rob had alles mee, maar géén parasol.. We zaten pal in de zon. Gelukkig had ik mijn pet en zonnebril wèl mee.

Ik pakte mijn boek: Huidpijn van Saskia Noort. Een toepasselijke naam. Huidpijn, dat had ik ook, van de zon. Mijn voeten en scheenbenen begonnen al snel te branden. Ik besloot mijn jurk uit te doen en legde die over mijn onderbenen. Daar zou ik in ieder geval niet verbranden. Dat ik nu in mijn sport-bh zat zou toch niemand zien? Behalve al die mensen die op de bootjes voorbij kwamen natuurlijk. Bootjes-mensen zijn overigens heel aardig. Ze zwaaien allemaal!

Wat was het druk op het water. Ik zag boten in alle soorten en formaten: motorbootjes, zeilboten, vrachtboten, rubberen bootjes, kruisers en sloepen. Zelfs skûtsjes!

skûtsje

Ik vind het dan altijd leuk om te kijken hoe de boot heet. ‘Dolphin’, ‘Seagulf’, meisjesnamen en: ‘Sail me’, ‘Unsinkable’, of ‘The Titanic’ zijn ook leuke!

Normaal nemen we onze hond altijd mee als we gaan vissen. Dit keer niet. A: hij zit te trillen en te piepen in de auto ( hij denkt dan dat ‘ie’ naar de dierenarts moet) en B: zit hij te hijgen van de warmte en duurt het minstens een uur voordat hij eens rustig gaat liggen slapen. Nu we de parasol vergeten waren, was ik blij dat we ‘Terror’ ( ja, zo heet onze hond) niet mee hadden.

Over honden gesproken: ik hoorde geblaf en zag twee kleine keffertjes op een boot heen en weer lopen. Net toen ik dacht, straks valt er een, viel er één overboord… Gelukkig zat hij aan de riem, en nog gelukkigger was dat de riem net lang genoeg was zodat ‘ie’ in het water terecht kwam en er niet boven bungelde. De wat oudere dame op de boot hees het geschrokken dier snel weer aan boord. Ervaring volgens mij.. Dit alles gebeurde toen we nog maar ‘koud’ tien minuten daar zaten!

”Wil je mijn topje even in de gaten houden”, zei Rob. Hij was nog steeds bezig met de tweede hengel visklaar te maken. Die was niet voor mij overigens. Ik vis niet. Ik heb moeite met wormen of maden aan de haak te doen en als ik een vis vang moet Rob die eraf halen. Vind het ook zielig. Ik vind al snel iets zielig. Maar ik vermaak me prima hoor. Ik lees, schrijf, fotografeer, kijk wat om me heen en bedien Rob (mag ik een broodje, wat drinken, wil je dit even vasthouden, even opletten enzovoort) En o ja, ik zwaai!

De tweede hengel was nu ook klaar. Ik kreeg een ‘uitbrander’. Ik had niet goed op zijn topje gelet. De maden waren van de haak geknabbeld…

dagje vissen

Nu ging het serieuze werk beginnen!

Rob ving een paar bleitjes achterelkaar, die daar helemaal niet blij mee waren. Ik zag hem de ene na de andere vis uit het water halen. Voorntjes veelal.

”Ik dacht altijd dat vissen niet willen bijten als het warm is”, zei ik wijs.

”Ik lig op de bodem hè’. Door dat stuk lood eraan! Zie je dat topje? Kijk hoe mooi strak die staat. Als er nu wat aan zit….Zag je dat? Tjak, tjak”, ratelde Rob opgewonden.

Hij had het nog niet gezegd of hij gaf een ruk aan zijn hengel. De top stond strak gebogen. Trots zag ik mijn mannetje een grote vis binnenhalen. Het was een brasem.

brasem

brasem

Arm dier dacht ik… Maar Rob doet altijd heel voorzichtig. Hij gebruikt een speciaal tangetje om de haak te verwijderen en binnen enkele seconden zwemmen ze al weer. Enigszins geschrokken, verbaasd en afvragend wat hun is overkomen denk ik… (dat stel ik me dan zo voor)

Even later ving Rob nog zo’n grote maar tijdens het binnenhalen viel ‘ie’ van de haak. Ik heb dus geen bewijs hiervan. Ik had jullie dus eigenlijk wel kunnen wijsmaken, dat deze vis nog veeeel groter was…

Rob had het er maar druk mee en was de tel allang kwijtgeraakt. Af en toe werd ik door een of ander beestje gestoken. Rob sloeg ook regelmatig op zijn benen. Vijf grote rode vlekken telde ik op zijn kuiten. Intussen had ik een vriendje..

torretje

”Boink boink, ‘heeee Macarena!” Ik dacht even dat ik werd geroepen…( Margaritha) De muziek kwam uit een sloep. Uit de boxen knalde de zomerhit: La Macarena! Een stuk of zes feestende jonge knullen in zwembroek galmden vals mee.

Rob mopperde. (zucht, wat nu weer dacht ik. Ik kwam nauwelijks aan lezen toe) Hij zat met zijn haak vast in de bomen. Even dacht ik: nu gaan we naar huis…

”Hoe laat is het?” vroeg ik

”Half drie, wou je naar huis?”

”Nee (ja), jij?”

”Nee, ik heb nog geen rust gehad!”

”Moet je er niet zoveel vangen”, zei ik lachend

Een uur later:

”Ze bijten niet meer, het is gebeurd…. Zullen we maar inpakken?”

Ik klapte mijn boek dicht. Trok mijn jurk weer over mijn hoofd en wurmde mijn voet in de driekwart slipper en worstelde met mijn rechtervoet op mijn tenen door het hoge gras naar de auto. Terwijl ik op Rob wachtte, maakte ik nog even wat foto’s van de omgeving:

koe

Eenmaal in de auto kon mijn stukje slipper weer uit..

kapotte slipper

Thuis werden we verwelkomt door een overdreven blije hond. Al waren we een week weggeweest,  in plaats van maar vier uurtjes. Semmie, onze kat, lag nog precies zo in zijn mand als toen we weggingen. Na wat rek- en strekoefeningen (en gegaap uiteraard) kwam ze eruit.. Met een blik van: zijn jullie weggeweest? Hebben jullie iets te eten meegenomen?, keek ze ons aan. Ik ging meteen met de hond wandelen en nam mijn camera mee.

Ik had dit jaar nog nauwelijks foto’s gemaakt, terwijl het hier toch heel mooi is. Komen ze:

Bij ons ‘achter’

omgeving ons huis

Een valse acasia. Prachtig die lichtgroene kleur met die strakke blauwe lucht!

valse acasia

Wat hebben meerkoeten toch vreemde voeten… (vreemde voeten? dat deed me aan iets denken)

meerkoet

Boompje…

boom, van onder genomen

Een ander kleurtje

boom met rode blaadjes

Ook dieren genieten van de zon

eend geniet van de zon

In het steegje achterhuis. Semmie wacht altijd op ons! (wij hebben een hele actieve kat)

onze hond en kat

En zo kwam er een einde aan onze middag. Wist jij trouwens dat ik ook een boot heb gehad? ( nee natuurlijk weet ik dat niet zal je nu misschien denken) In een volgend verhaal zal ik je vertellen waarom dat niks voor mij is!

Vis jij weleens?

 

 

 

7 gedachtes aan “VISSEN

  1. Karine

    Wat een geweldig grappig verhaal Margreet. Ik heb genoten en geschaterd van het lachen om jullie fratsen. Vissen heb ik nog nooit gedaan. Ook geen boot gehad. Al lijkt dat me wel heerlijk. Ik hou ontzettend van het water en ik denk weleens ; als wij nu geen paarden hadden gehad, hadden wij al lang een tweede verblijf ergens aan het water gehad…maar ja, een mens kan niet alles verlangen hé. Nog veel plezier van de heerlijke zomer die voor mijn part nog maaaaanden mag duren?. Doei

    1. Margreet Pruis Bericht auteur

      Dankje Karine, leuk om te horen dat je erom moest lachen! Ik ben ook gek op water. Ik ga nog schrijven over de tijd dat ik een boot had? ja we moeten keuzes maken he… het is heerlijk om aan de waterkant te zitten. Het is wel warm, maar van mij mag het ook maanden duren. Ik klaag niet, heerlijk weer!

  2. martha

    Je schrijft zo mooi dat je het gewoon meebeleefd. Ben wel blij dat de vissen terug in het water gingen..
    De slippers waren denk ik uit gedroogd ?
    Maar een prachtig verhaal. Ben benieuwd naar het volgende.
    Prachtige foto,s ook weer.

    1. Margreet Pruis Bericht auteur

      Dankjewel Martha voor de complimenten!! Ja die vissen gaan terug het water in, zeker weten. Anders zou ik niet eens meegaan zelfs! Ja inderdaad, die slippers waren helemaal uitgedroogd. Ik had ze al in geen jaren aangehad. Het volgende verhaal heb ik net geplaatst hihi

    1. Margreet Pruis Bericht auteur

      ??zelfs in 10 minuten kan je al heel wat meemaken aan de waterkant. Ja ik ben toch maar weer door gegaan met schrijven. Ik vind het zo leuk en eigenlijk zonde om er na drie jaar mee te stoppen. Dankzij jouw lieve woorden Ilse, heb ik het weer opgepakt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.